...a photoBook is an autonomous art form, comparable with a piece of sculpture, a play or a film. The photographs lose their own photographic character as things 'in themselves' and become parts, translated into printing ink, of a dramatic event called a book...
- Dutch photography critic Ralph Prins
1961. Paper. London: Andre Deutsch / Bruna. 1961. First edition. 12mo. Stiff glazed pictorial wraps. A gorgeous copy of this excellent look at New York City profusely and beautifully illustrated with deep, gorgeous gravure reproduced photographs by Kees Scherer. Somewhat reminiscent of photographer William Klein's images in his seminal book "New York. Life Is Good For You and Good In New York Trance Witness Reveals". Scarce. especially in this beautiful condition. A great book.
New York in Photobooks gathers and studies a selection of images of the capital of the twentieth century, the most photogenic and most photographed city in history. In these images from the books selected (only a fraction of those in existence), the city of skyscrapers is captured from construction thereof in the 1930s to the destruction of the World Trade Center in 2001, alongside the urban life of the New Yorkers themselves, recorded in a model style of street photography. Many of the books are the work of European and Japanese photographers, who discovered multiple perspectives (human, cultural, social, economic…) from which to view the city that shaped the twentieth century. New York in Photobooks is the catalogue of a traveling exhibition curated by Horacio Fernández, who is also the editor of the book: a collaborative effort in which, in addition to the many images, there are texts by numerous photography scholars. The photographers represented include Berenice Abbott, Nobuyoshi Araki, Cecil Beaton, Mario Bucovich, Roy DeCarava, Bruce Davidson, Raymond De-pardon, Juan Fresán, Bruce Gilden, György Lörinczy, Lewis Hine, Evelyn Hofer, Karol Kallay, André Kertész, William Klein Helen Levitt, Danny Lyon, Daido Moriyama, Ugo Mulas, Robert Rauschenberg, Kees Scherer, Aaron Siskind, Weegee, Kojima Yasutaka, Ruiko Yoshida, among others. Kees Scherer (1920-1993) was born in the Amsterdam working-class district called ‘de Jordaan’. Shortly after WWII, he began working as a freelance photographer and reached the pinnacle of photojournalism with high-profile reports about the flood disaster in the province of Zeeland (1953) and the Hungarian uprising (1956). He initiated World Press Photo in 1955 with Bram Wisman. In addition to his extensive work in colour, Scherer’s early work in black/white has also been receiving increasing attention in recent years. He depicted his favourite cities in exhaustive detail, namely Amsterdam, Paris and New York. (JR) Fotopockets De eerste foto pocket in de zwarte beertjes was nummer 51/52 - Vrouwen van Parijs, geschreven door André Maurois en met foto's van Nico Jesse. De pocket bestaat, net als de meeste andere foto pockets, uit een helft tekst en een helft foto's. Zoals de titel al zegt, de pocket bevat foto's van allerlei parijse vrouwen, van een non tot een debutante en van een danseres tot een naaister. De pocket zal gevolgd worden door vele andere foto pockets, waaronder nog een aantal over Parijs, namelijk Nachten van Parijs, Met het oog op Parijs en Meisjes van Parijs. Een bijzondere set in de fotopockets is de drieluik Juliana, Beatrix, Prins Bernhard.
181/182
De pockets begin jaren '60 zijn uitgegeven, in de tijd dat Juliana nog koningin van Nederland was. Zo eindigt de pocket Beatrix met foto's van de huwelijksreis. Juist vanwege dit andere tijdskader zijn de pockets zo leuk. Ook het ietwat oubollige commentaar past er precies bij. De pocket Prins Bernhard verklapt waarom de foto's zo goed zijn: Hoe de meest gefotografeerde man van Nederland erin slaagt, zijn natuurlijkheid te bewaren, ook wanneer hij door tientallen toestellen achtervolgd en belaagd wordt? De foto hierachter geeft een deel van de verklaring: de Prins filmt en fotografeert zelf.
De eerst kleurenfoto zit in, hoe kan het ook anders, Van kleur tot zwart-wit (zb308/309). Deze pocket uit 1960 gaat over een nieuwe trend in de fotografie, namelijk kleurenfotografie. Na deze pocket zijn er nog genoeg zwart -wit foto-pockets uitgeven, maar gestaag neemt het aantal kleurenfoto's en kleurenpockets toch toe. Een laatste bijzondere foto pocket is nummer 700:Holland - de wereld in kleur. Het bijzondere van deze pocket zit hem niet in het feit dat het een fotopocket is, maar in de taal. Hij is namelijk in 5 verschillende talen uitgegeven: Nederlands, Engels, Duits, Spaans en Esperanto. De omslag van de laatste staat hiernaast.
Photographer Paul Huf Paul Huff: Highlights (English and Dutch Edition) once commented succinctly on his work as follows: 'They get what they ask for, but I deliver damn good work' - the very thing that makes industrial photography books so attractive. The books show work from a period during which photographers could not make a living as artists/photographers and depended on such prestigious commissions. With this highly professional approach, photographers like Violette Cornelius Violette Cornelius and Ata Kando: Hungarian Refugees 1956, Cas Oorthuys 75 Jaar Bouwen, Vanambacht tot industrie 1889-1964, Ed van der Elsken , Ad Windig Het water - Schoonheid van ons land and Paul Huf established their reputations and influenced our present-day impression of workers and entrepreneurs in the postwar Netherlands. Experimental poets and well-known writers also contributed to these books, fifty of which are on show. 'Het bedrijfsfotoboek 1945-1965. Professionalisering van fotografen in het moderne Nederland' Het Bedrijfsfotoboek 1945-1965 .
Gepubliceerd op: 28 december 1996
Door J. A. Verveen
Bij de opening van de kleine expositie "Zwerven over de wereldzeeën" (Vinke & Co, een Amsterdams scheepvaartbedrijf) in maart dit jaar, die nog tot 12 januari 1997 te zien is in het Amsterdamse Nederlands Scheepvaartmuseum, werd de verschijning van "Vinke & Co 1860-1985" al aangekondigd. Nog net in de laatste maand van dit jaar verscheen het boek.
In dit boek over de Amsterdamse trampreder Vinke & Co beschrijft H. J. A. Dessens, conservator van het Nederlands Scheepvaartmuseum te Amsterdam, de gehele geschiedenis van het bedrijf. Daarnaast zijn de memoires opgenomen van twee generaties Vinke. De uitgebreide schepenlijst, die is samengesteld door scheepvaartpublicist G. J. van Dijk, beslaat de meeste pagina''s. Het boek is geïllustreerd met ruim 200 foto''s.
Dit jaar was een belangrijk jaar voor Vinke. Op 9 mei 1996 verliet de heer G. Warnderink Vinke, in verband met verkoop, definitief zijn kantoor in het voormalige pand van Vinke & Co, gelegen aan de Ruyterkade 107 te Amsterdam. In 1993 was de firma Vinke & Co, na ruim 120 jaar zelfstandig te hebben bestaan, al verkocht aan het scheepvaartbedrijf Burger te Rotterdam. De eigen scheepvaartactiviteiten had Vinke al moeten beëindigen in 1985.
Geen rederij
Het boek maakt er gewag van dat Vinke & Co strikt genomen geen rederij was. De firma bezat namelijk zelf geen schepen (uitgezonderd deelname in enkele zogenaamde partenrederijen van zeilschepen in de negentiende eeuw).
Van oorsprong was het bedrijf een winkel van levensmiddelen voor de scheepvaart die omstreeks 1804 werd opgezet. In 1860 richtte Albertus Vinke vanuit deze winkel in Amsterdam het cargadoorsbedrijf Vinke & Co op. Na 1897 voerde het bedrijf de directie over de nv Stoomvaartmaatschappij "Oostzee" (1897-1985), de nv Stoomboot Maatschappij "Hillegersberg" (1905-1968), de nv "Houtvaart" (1910-1972) en de Nederlandse Maatschappij voor de Walvisvaart (1946-1966).
Daarnaast hield het bedrijf zich bezig met scheepsbevrachtingen, agenturen, verzekeringen, reizen en scheepsmanagement en waren de firmanten consul voor diverse landen. Het bedrijf ontwikkelde zich in de jaren dertig tot een van de belangrijkste trampvaartrederijen in Nederland. Het bleef tot 1980 een typisch Amsterdams en traditioneel geleid rederij- en cargadoorsbedrijf. In 1985 werden alle rederijactiviteiten gestaakt en werden alle schepen verkocht.
Geschiedenis
Vinke & Co was dus een veelzijdig bedrijf, wat de beschrijving van de geschiedenis niet gemakkelijk maakte. Na een voorwoord komt in ongeveer 55 pagina''s de geschiedenis van de firma Vinke & Co aan de orde. De geschiedschrijving is verdeeld in vier hoofdstukken: I "De negentiende eeuw" (scheepsvictualiën en cargadoors: het begin van Vinke & Co); II "De periode 1897-1945" (oprichting van de stoomvaartmaatschappijen. Consolidatie, crisis en Tweede Wereldoorlog); III "De periode 1945-1985"; IV "Zwerven over de wereldzeeën".
De schepenlijst, het tweede gedeelte van het boek, beslaat circa zeventig bladzijden. Over de schepen die of in beheer waren of waarover Vinke & Co het management of beheer voerde, zijn korte verhaaltjes opgenomen en indien beschikbaar een foto.
Vastgesteld wordt in het boek dat over de Nederlandse stoomtrampvaart nog weinig gepubliceerd is. De auteurs hopen dat dit boek meer licht kan werpen op de ontwikkeling van de Nederlandse trampvaart in de twintigste eeuw. De schrijvers stellen vast dat Vinke & Co een klassiek trampvaartbedrijf was. De trampvaart was een wereldomvattende tak van de scheepvaart waarvan de structuren gegroeid waren aan het einde van de negentiende eeuw en die tot na de Tweede Wereldoorlog in principe in vrijwel ongewijzigde vorm bleven voortbestaan.
Belangrijke rol
Door grootschalige ontwikkelingen zoals containerisatie, de opkomst van gespecialiseerd bulkvervoer en de sterke opkomst van de scheepvaart in landen buiten West-Europa verdween dit oude vertrouwde beeld. Ook de Nederlandse scheepvaartwereld, zowel de klassieke tramp- en lijnvaart als de scheepsbouw, veranderde na de jaren zestig ingrijpend en Vinke & Co speelde als belangrijke tramprederij bij deze opkomst, de bloei en de herstructurering of neergang- van de Nederlandse maritieme sector een belangrijke rol.
Naast de lezenswaardige informatie over de oprichting, de participatie door Vinke en het reilen en zeilen van de maatschappijen, eveneens interessante gegevens over de familie Vinke.
Het blijkt namelijk dat Vinke & Co voortkwam uit een scheepsvictualiënwinkel aan de Geldersekade 8 te Amsterdam, die in ieder geval al in 1804 bestond en eigendom was van Jan Vinke. In 1837 werd de naam van deze zaak "J. & J. Vinke", geleid door Jannes Vinke (een neef van Jan Vinke) en door zijn zoon die ook Jan heette .
De basis
De Vinkes waren oorspronkelijk afkomstig uit Heemse, een gehucht in de buurt van Hardenberg in de provincie Overijssel. Gedurende de eerste decennia van de negentiende eeuw bleven de familiebanden tussen de Amsterdamse en de Overijsselse Vinkes van betekenis, want regelmatig werden neven van de firmanten naar Amsterdam gehaald om in de winkel te komen werken.
Rond 1840 kwam Egbert Warnderink Vinke, een neef van Jannes Vinke en ook afkomstig uit Heemse, de firma versterken. Jannes en zijn jongere neef Egbert slaagden erin een succesvol bedrijf op te bouwen. Zij knoopten vooral veel goede relaties aan met Noorse kapiteins, die met hun zeilschepen hout vervoerden vanuit Noorwegen naar Amsterdam. Menig schip dat hout aanbracht, werd door de beide neefs met allerlei goederen zoals koffie, suiker en kaas beladen met retourbestemming Noorwegen. In die tijd werd de basis gelegd voor het specialisme van de rederijen die Vinke & Co later zou gaan leiden: de houtvaart vanuit Scandinavië en de Witte Zee.
Uit het boek, dat een goed verzorgde indruk maakt, prettig leest en voorzien is van vele illustraties, blijkt duidelijk de rol die Vinke & Co speelde in een belangrijke episode van de Nederlandse scheepvaart waarop velen, zeker zij die daarbij betrokken waren, met enige weemoed terugzien. Een plus is ook dat een stuk geschiedenis van de familie Vinke vastgelegd is.
N.a.v. "Vinke & Co 1860-1985" door H. J. A. Dessens en G. J. van Dijk; uitg. De Alk, Alkmaar, 1996; 136 pag.;
...Photography is the visual medium of the modern world. As a means of recording, and as an art form in its own, it pervades our lives and shapes our perceptions...
Posts
