vrijdag 27 februari 2015

Dit doet Duyvis Cor van Weele Company Photography


Kon.Fabr. T.Duyvis Jz. Koog a/d Zaan Druk:Meijer. Wormerveer.

Cor van Weele (1918-1989) is een Nederlands fotograaf.
Kort na de Tweede Wereldoorlog vestigt Cor van Weele zich als zelfstandig fotograaf in de Karel du Jardinstraat in Amsterdam. Hij legt zich dan hoofdzakelijk toe op de portretfotografie en geeft les voor het Vakdiploma Fotografie. Al snel krijgt Van Weele grote opdrachten en documenteert hij het werk van vele Nederlandse kunstenaars en architecten.
In de Tweede Wereldoorlog brengt fotograaf Cor van Weele als één van bijna 30.000 krijgsgevangenen een jaar door in Stammlager (Stalag) IV bij Mühlberg an der Elbe, tussen Leipzig en Dresden, Duitsland. Met een binnengesmokkeld fototoestelletje maakt hij tijdens zijn verblijf clandestien foto's, waarvan die genomen rond kerst 1944 het best de sfeer en de omstandigheden in en om de barak weergeven.
In 1982 werd de Stichting Fotoarchief Cor van Weele opgericht, met als doel het behoud en beheer van het ruim 250.000 negatieven en 30.000 eigen drukken tellende archief van de fotograaf. In 2010 is het beheer van het archief overgedragen aan het Maria Austria Instituut in Amsterdam.

Some other (company) photobooks :
Ad de Vries, En alles daartussen, Zaandijk (J.Heijnis Tsz.) z.j.
Ad de Vries, Ze liegen over je, Zaandam (Albert Heijn) z.j.
Martie Verdenius, Dag nieuwe dag, Utrecht (Ubica-Matrassenfabriek) z.j.
Cor van Weele, Zierikzee, levend hart van Schouwen-Duiveland, Zierikzee (N.V. Drukkerij v.h. Lakenman & Ochtman) z.j.
Wim Alings jr, Twee Richting Verkeer, Amsterdam (Koninklijk Instituut voor de Tropen) 1960.
DJ. da Silva, RBB 25 jaar, Amsterdam (Raadgevend Bureau Berenschot) 1963.
Platenhoezen voor Philips in de jaren vijftig.



Photographer Paul Huf Paul Huff: Highlights (English and Dutch Edition) once commented succinctly on his work as follows: 'They get what they ask for, but I deliver damn good work' - the very thing that makes industrial photography books so attractive. The books show work from a period during which photographers could not make a living as artists/photographers and depended on such prestigious commissions. With this highly professional approach, photographers like Violette Cornelius Violette Cornelius and Ata Kando: Hungarian Refugees 1956, Cas Oorthuys 75 Jaar Bouwen, Van ambacht tot industrie 1889-1964, Ed van der Elsken , Ad Windig Het water - Schoonheid van ons land and Paul Huf established their reputations and influenced our present-day impression of workers and entrepreneurs in the postwar Netherlands. Experimental poets and well-known writers also contributed to these books, fifty of which are on show. 'Het bedrijfsfotoboek 1945-1965. Professionalisering van fotografen in het moderne Nederland' Het Bedrijfsfotoboek 1945-1965 . 
















woensdag 25 februari 2015

Flashes from South-Africa Koen Wessing Documentary Photography


WESSING, KOEN - Momentopname Suid-Afrika - Flashes from South-Africa

Amsterdam, Fragment Utgeverij, 1993. First edition. Softcover. 32 x 24. Only publication of Wessing's South Africa travels; this book documents South Africa reeling between hope and fear after Nelson Mandela's release in 1990.

8 juli 2000

In het gebouw waar ik werk, de voormalige Grote Club in Amsterdam, zijn ook enkele effectenkantoren gevestigd. Het is vlakbij de Beurs. Ik sta na werktijd in de lift met een dertiger, in een gewichtig duur pak, opzichtig nonchalant gekapt, gsm aan het oor, op en top beursbengel. Beneden gekomen wil ik de buitendeur openen en hem langslaten, maar druk pratend in zijn telefoon knalt hij me opzij. De deur zwiept in mijn gezicht dicht.

Het verwonderende in deze momentopname is, hou me ten goede, niet het gebrek aan beleefdheid van de jonge carrièremaker, want dat interesseert me niet zo. Wat me verontrust is iets verstrekkenders: de hier gedemonstreerde fixatie van iemand op zichzelf en op het eigen succes. Misschien is weinig in het dagelijkse leven zo kenmerkend voor een tijd waarin 'gemeenschapsgevoel' uitsluitend beleefd lijkt te kunnen worden in de vorm van hossen met oranje petjes op. Het is een uiting van zelfgenoegzaamheid die gelijk op gaat met onverschilligheid jegens de rest van de wereld.

Ik was op weg naar het Amsterdams Historisch Museum waar dinsdag een overzichtstentoonstelling werd geopend van de fotograaf Koen Wessing, De wereld van Koen Wessing, een angstaanjagende, zwart-witwereld vol paupers, slachtoffers, vluchtelingen, verworpenen, overlevers. H.J.A. Hofland hield een strenge redevoering tegen de onverschilligheid en zelfvoldaanheid, de andere wereld, waar ik zojuist nog even een glimp van had opgevangen.

,,Kijkend naar deze foto's'', zei Hofland, ,,dacht ik telkens weer: wat is er met ons gebeurd?'' Waarna hij sprak over nieuwe economie, nieuwe vraatzucht, informatica, bomen die in de hemel groeien, een schizofrene beschaving, een van zichzelf vervuld geraakte samenleving.

Jeremia! Dat was geen vrolijk verhaal. Het zijn dan ook uitgesproken politieke foto's die Koen Wessing in de loop van veertig jaar, trouw aan zichzelf, heeft gemaakt. Wessing grijpt ons - wat is er met ons gebeurd? - bij de lurven. Hardhandig. Zijn omzwervingen zijn die van een opgejaagde. Hij fotografeerde in alle uithoeken van de aarde geknechte mensen die hun waardigheid tegen de klippen op overeind proberen te houden. Chili, Midden-Amerika, Zuid-Afrika, China, Tibet, Kosovo, om een greep te doen.

Met pamflettisme heeft het niets te maken. Het etiket 'sociale fotografie' (waarmee de schitterende Nederlandse documentaire fototraditie van Eva Besnyö, Cas Oorthuys, Ad Windig, Emmy Andriesse, Carel Blaazer, Dolf Kruger, Ed van der Elsken, Ad van Denderen, Willem Diepraam, Dolf Toussaint, Kadir van Lohuizen, enz. veelal laatdunkend wordt afgedaan) is niet toereikend. En het verwijt dat geëngageerde fotografie al snel leidt tot vermoeidheid bij de kijker (,,Op den duur gaan alle slachtoffers op elkaar lijken'', schreef Max van Rooy ooit over Wessing) wordt door deze tentoonstelling weerlegd.

Wel dwingen Wessings foto's de kijker tot een moreel oordeel. Het is onmogelijk dit werk op zijn artistieke waarde te schatten - als universeel geldige uitbeelding van het lot van de mens - zonder de bereidheid zich te verplaatsen in de ander. Wessing moet je vergelijken met Goya. Wie haalt het in zijn hoofd Goya's Desastres de la Guerra primair te beschouwen als werk van een achterhaalde wereldverbeteraar, agitprop-artiest of etsende zendeling? ,,Wat Wessing gemaakt heeft'', schrijft Melchior de Wolff in Vrij Nederland, ,,is een persoonlijke inspectie van de werkelijkheid, die zich blijvend in de geheugens van het publiek heeft vastgezet.'' Blijvend, dat is hier het sleutelwoord. Blijvend vastgezet: ik kan niet denken aan Chili 1973 zonder de foto voor mijn geestesoog te zien die Wessing maakte van een straatrazzia in Santiago. Beklemmend is daar een te zwakke kwalificatie voor. Zoals Hofland het in zijn openingstoespraak omschreef: ,,Daar wordt de angst voor de uitzichtloze gevangenschap van de dictatuur zichtbaar, de staalsmaak van de terreur. Het zijn niet meer je hersens, het is je maag waarmee je de blindheid van het meedogenloze herkent.''

Toch doet het Koen Wessing onvoldoende recht in hem alleen of zelfs maar voornamelijk de maker van deze foto te zien, zoals Robert Capa niet alleen maar die beroemde foto heeft gemaakt van de vallende soldaat in de Spaanse burgeroorlog. Wessing is niet de man van één of enkele foto's, zijn medium is de reportage en de reportageseries schakelen zich aaneen tot een samenhangend oeuvre en tot een wereldbeeld.

Het is verbazingwekkend hoe de samensteller van de tentoonstelling, de Amsterdamse ontwerper Jeroen de Vries, erin is geslaagd de essentie van een zo omvangrijk levenswerk in een kleine ruimte tot zijn recht te laten komen. Ook dat is betrokkenheid, het tegendeel van onverschilligheid. De expositie is zo ingericht, dat men de fotografische kwaliteit van het werk van Wessing kan afmeten aan het gedeelte met een opstelling van honderd grote afdrukken, terwijl je het verhalende karakter en de politieke lading ervan voluit ervaart in een arena van projectieschermen, waar honderden dia's in epoche-omspannende reportages voorbij flitsen. Vechtend tegen een verraderlijke vorm van nostalgie, zag ik mijn eigen tijd en de voedingsbronnen van mijn verontwaardiging en betrokkenheid voorbij komen. ,,Wat is er met ons gebeurd?''

Melchior de Wolff vraagt zich in zijn recensie in Vrij Nederland nijdig af waarom de opening van deze tentoonstelling niet verricht werd door Wim Kok. ,,In wat voor een slaperige politieke cultuur is het land eigenlijk terechtgekomen?'' Een gerechtvaardigde vraag, maar tegelijkertijd is het ook een symptoom van slaperige politieke cultuur om bij het begrip 'politiek' bijna reflexmatig te denken aan politici, aan een minister-president, burgemeesters, parlementsleden, departementen, deelraadvoorzitters. De fotografie van Koen Wessing is al sinds de jaren zestig (Parijse Mei-revolte, bezetting van het Maagdenhuis) ronduit partijdig, maar nooit in partijpolitieke zin en al zeker niet in de zin van enigerlei identificatie met bestuurders en ambtsdragers.

Maar De Wolff heeft gelijk dat het belang van tentoonstellingen als deze moeilijk kan worden overschat. Ik vond de opening als nieuwsfeit meer de moeite waard dan de overname door VNU van Ilse. Maar hoe vertel ik dat aan die beursman in de lift?
Elsbeth Etty








zaterdag 21 februari 2015

The Connection PTT an Icon of Dutch industrial photography books Graphic Design Jurriaan Schrofer Violette Cornelius Photography


ELBURG, JAN / MOOR, CHRISTIAAN, DE / BRATTINGA, PIETER / SCHROFER, JURRIAAN / HUF, PAUL - Ptt de Verbinding

Den Haag, Staatsbedrijf der PTT, 1962. First edition. Softcover. 24,5 x 19,5. Very nice company photo book from the PTT (Dutch Postal Services) on the theme of Connecting, with photographs by Violette Cornelius, Eddy Posthuma de Boer and Paul Huf and texts by Jan G. Elburg, designed by Jurriaan Schrofer.

Jan Elburg (1919-1992) was a poet and lecturer at the Institute for Arts and Crafts Education in Amsterdam. His poetry was brisk and locked into the dynamics of post-war optimism as proclaimed in the company photobook. Elburg is the author of two important company photobooks published in 1962: De verbinding [The connection], commissioned by the PTT, and staal test [steel test] (1962), commissioned by the X-ray Technical Service (RTD). The commemoration book contains full bleeding images of twenty-five years of (professional) looking and choosing, tasting and testing, in everyday life. The language is proverbial and the text fragments are reproduced on thin transparent paper. The edition includes an English language academic text on the book topic.


PTT De verbinding
staand formaat boekje voorzien van 39 zwart wit foto's en 10 in kleur met als onderwerp de 'De verbinding' tussen mensen. gedrukt door Steendrukkerij de Jong & Co, Hilversum (offset). - Opdrachtgever: Staatsbedrijf der PTT. J. Schrofer werd voor de samenstelling ervan benaderd na contact met P. Brattinga. S. den Hartog had de leiding over de productie. Portretten van de samenstellers staan op het voorplat. De uitgave bevat 10 uitslaande pagina's.
Deze uitgave van de Centrale Directie van het Staatsbedrijf der PTT kwam op initiatief van zijn esthetisch adviseur Christiaan de Moor tot stand ter gelegenheid van de voltooiing van de automatisering in het telefoonnet van Nederland op 22 mei 1962.
Na contact met Pieter Brattinga werd aan Jurriaan Schrofer opgedragen een plan te onderwerpen.
Hij maakte een scenario met 'De Verbinding' als centraal thema, waarop Violette Cornelius en Eddy Posthuma de Boer zwart/wit foto's maakten en Jan Bons reageerde met tekeningen.
Jan G. Elburg schreef daartegenin zijn verbindende teksten.
Op de knooppunten tussen het algemene verhaal en het technische achter de schermen, maakte Paul Huf de Kleurenfoto's van de telefoongesprekken met Rcorinne Rottschäfer als vrouwelijk model en Herman van Eelen als man.
Hein de Bouter nam de technische foto's op, uitgezonderd enkele, voornamelijk historische, die door de fotoafdeling van de Pers en Publiciteitsdienst beschikbaar werden gesteld.
Zowel voor het samenstellen, fotograferen, tekenen van de kaartjes en het schrijven van het technische gedeelte werd van alle kanten in het bedrijf de grootste medewerking ondervonden.
Simon den Hartog had de leiding der produktie voor steendrukkerij de Jong & Co. te Hilversum, waar het boek geheel in offset werd gedrukt.

Photographer Paul Huf Paul Huff: Highlights (English and Dutch Edition) once commented succinctly on his work as follows: 'They get what they ask for, but I deliver damn good work' - the very thing that makes industrial photography books so attractive. The books show work from a period during which photographers could not make a living as artists/photographers and depended on such prestigious commissions. With this highly professional approach, photographers like Violette Cornelius Violette Cornelius and Ata Kando: Hungarian Refugees 1956, Cas Oorthuys 75 Jaar Bouwen, Van ambacht tot industrie 1889-1964, Ed van der Elsken , Ad Windig Het water - Schoonheid van ons land and Paul Huf established their reputations and influenced our present-day impression of workers and entrepreneurs in the postwar Netherlands. Experimental poets and well-known writers also contributed to these books, fifty of which are on show. 'Het bedrijfsfotoboek 1945-1965. Professionalisering van fotografen in het moderne Nederland' Het Bedrijfsfotoboek 1945-1965 . 

See also 

The Icons of Dutch industrial photography books 1945 1965