vrijdag 27 april 2012

Moments before the Flood Carl de Keyzer Photography



For Moments Before the Flood, Carl De Keyzer aims to travel for seven months in Europe, going around the coastline from England, Iceland to Poland and Scandinavia, aiming only to capture landscapes and water. An occasional human presence might also occur. His images contain a certain uneasiness that could be interpreted as a sign of upcoming catastrophe: if some predictions come true, the world’s water level could rise 3–5 metres, which would have devastating effects on the European coastline. It’s also an attempt (possibly fictitious) to preserve, for the last time, the beauty of this coastline. As always in Carl De Keyzer’s work, there is a link with the history of painting. This time it is the Dutch marine landscapes that caught his attention.


Carl De Keyzer (1958, Belgium) works as a freelance-photographer since 1982; he became a member of the Magnum Photo Agency in 1994.




He published eight books :
Oogspanning (1984),
India (1987),
Homo Sovieticus/USSR-1989-CCCP (1989),
God, Inc. (1992),
East of Eden (1996) ,
EVROPA (2000),
ZONA (2003),
Trinity (2008).
See also 

Postcard from the Congo Carl de Keyzer Photography ...

Carl De Keyzer also received many awards, including:
the "Grand Prix Triennale de la Ville de Fribourg" (Fribourg 1988),
the "Prix du Livre" (Arles 1990),
the "Eugene Smith Award" (New York 1990),
and the "Prix de la Critique - Kodak" (Paris 1992),

His photos were published in The Independent Magazine, Rolling Stone, Life Magazine, The Daily Telegraph Magazine, Los Angeles Time Magazine, Frankfurter Allgemeine, The Guardian, El Pais, The European, Globe, Liberation, Le Figaro Magazine, De Morgen, De Volkskrant. LightBox
European Coastlines, ‘Moments Before The Flood’



En straks komt de vloedgolf

Florine van der Does
Recensie Recensie | Zaterdag 12-05-2012 | Sectie: Overig | Pagina: NH_NL01_028 | Florine van der Does
Ineens stonden de kranten er bol van: door de klimaatopwarming zou het zeeniveau drastisch stijgen en de kustlijn onder grote druk komen te staan. Ik vond die dreiging, die latente spanning, zo interessant dat ik daar iets mee wilde doen.
De Belgische fotograaf Carl De Keyzer (Kortrijk, 1958) heeft met zijn fotografieproject Moments Before the Flood geprobeerd de voorbereidingen van Europa op die mogelijke zeespiegelstijging vast te leggen. De serie vormt een fotografisch onderzoek naar dreiging en de labiele zone waar het vasteland niet langer vast voelt, de kust. Ik wilde de toeschouwer mijn werk laten bekijken door de bril van het moment voordat de vloedgolf komt. Vandaar de titel van de serie. Zo ontstaat er wrijving tussen fictie en realiteit. Wordt dit beeld, deze kust, binnen luttele seconden verwoest? Het antwoord daarop laat ik in het midden, die vraagtekens voegen een extra dimensie toe aan mijn werk.
In vier jaar tijd legde De Keyzer 120.000 kilometer af om kustlijnen te fotograferen. Aanvankelijk wilde ik alleen water en zijn ijle landschappen, stranden, pieren en vuurtorens vastleggen. Mensen waren verboden terrein. In het proces kwam ik er echter achter dat mensen de documentaire-achtige intentie en het gevoel van dreiging versterkten. De combinatie van naderend onheil vanuit de zee en menselijke aanwezigheid zorgt voor een interessant spanningsveld. Zo zijn er toch weer stilletjesaan mensen in de foto's geslopen.
Tijdens zijn werk heeft hij zich laten inspireren door de marinetaferelen uit de Hollandse en Britse schilderkunst. Niet zozeer wegens het onderwerp, maar omdat er vaak een interessante verhouding bestaat tussen een huiselijk schouwspel en de dreiging van de zee. De grootste uitdaging was het cliché vanfotografie te overstijgen, een extra dimensie aan de zee als object toe te voegen. Je hoopt als fotograaf gelaagdheid aan te brengen en ik geloof dat ik daar in zekere mate wel in ben geslaagd.
Florine van der Does
Info: Expositie: Moments before the flood. Oosteroever, Oostende,17 mei 2012 - 26 augustus 2012. www.carldekeyzer.com
Foto-onderschrift: Livorno, Italië Vrouwenpolder, Nederland Ancona, Italië Stonehaven, Verenigd Koninkrijk Costa da Caparica, Almada, Portugal 
Op dit artikel rust auteursrecht van NRC Handelsblad BV, respectievelijk van de oorspronkelijke auteur.

















Moments before the Flood Carl de Keyzer Photography



For Moments Before the Flood, Carl De Keyzer aims to travel for seven months in Europe, going around the coastline from England, Iceland to Poland and Scandinavia, aiming only to capture landscapes and water. An occasional human presence might also occur. His images contain a certain uneasiness that could be interpreted as a sign of upcoming catastrophe: if some predictions come true, the world’s water level could rise 3–5 metres, which would have devastating effects on the European coastline. It’s also an attempt (possibly fictitious) to preserve, for the last time, the beauty of this coastline. As always in Carl De Keyzer’s work, there is a link with the history of painting. This time it is the Dutch marine landscapes that caught his attention.


Carl De Keyzer (1958, Belgium) works as a freelance-photographer since 1982; he became a member of the Magnum Photo Agency in 1994.




He published eight books :
Oogspanning (1984),
India (1987),
Homo Sovieticus/USSR-1989-CCCP (1989),
God, Inc. (1992),
East of Eden (1996) ,
EVROPA (2000),
ZONA (2003),
Trinity (2008).
See also 

Postcard from the Congo Carl de Keyzer Photography ...

Carl De Keyzer also received many awards, including:
the "Grand Prix Triennale de la Ville de Fribourg" (Fribourg 1988),
the "Prix du Livre" (Arles 1990),
the "Eugene Smith Award" (New York 1990),
and the "Prix de la Critique - Kodak" (Paris 1992),

His photos were published in The Independent Magazine, Rolling Stone, Life Magazine, The Daily Telegraph Magazine, Los Angeles Time Magazine, Frankfurter Allgemeine, The Guardian, El Pais, The European, Globe, Liberation, Le Figaro Magazine, De Morgen, De Volkskrant. LightBox
European Coastlines, ‘Moments Before The Flood’



En straks komt de vloedgolf

Florine van der Does
Recensie Recensie | Zaterdag 12-05-2012 | Sectie: Overig | Pagina: NH_NL01_028 | Florine van der Does
Ineens stonden de kranten er bol van: door de klimaatopwarming zou het zeeniveau drastisch stijgen en de kustlijn onder grote druk komen te staan. Ik vond die dreiging, die latente spanning, zo interessant dat ik daar iets mee wilde doen.
De Belgische fotograaf Carl De Keyzer (Kortrijk, 1958) heeft met zijn fotografieproject Moments Before the Flood geprobeerd de voorbereidingen van Europa op die mogelijke zeespiegelstijging vast te leggen. De serie vormt een fotografisch onderzoek naar dreiging en de labiele zone waar het vasteland niet langer vast voelt, de kust. Ik wilde de toeschouwer mijn werk laten bekijken door de bril van het moment voordat de vloedgolf komt. Vandaar de titel van de serie. Zo ontstaat er wrijving tussen fictie en realiteit. Wordt dit beeld, deze kust, binnen luttele seconden verwoest? Het antwoord daarop laat ik in het midden, die vraagtekens voegen een extra dimensie toe aan mijn werk.
In vier jaar tijd legde De Keyzer 120.000 kilometer af om kustlijnen te fotograferen. Aanvankelijk wilde ik alleen water en zijn ijle landschappen, stranden, pieren en vuurtorens vastleggen. Mensen waren verboden terrein. In het proces kwam ik er echter achter dat mensen de documentaire-achtige intentie en het gevoel van dreiging versterkten. De combinatie van naderend onheil vanuit de zee en menselijke aanwezigheid zorgt voor een interessant spanningsveld. Zo zijn er toch weer stilletjesaan mensen in de foto's geslopen.
Tijdens zijn werk heeft hij zich laten inspireren door de marinetaferelen uit de Hollandse en Britse schilderkunst. Niet zozeer wegens het onderwerp, maar omdat er vaak een interessante verhouding bestaat tussen een huiselijk schouwspel en de dreiging van de zee. De grootste uitdaging was het cliché vanfotografie te overstijgen, een extra dimensie aan de zee als object toe te voegen. Je hoopt als fotograaf gelaagdheid aan te brengen en ik geloof dat ik daar in zekere mate wel in ben geslaagd.
Florine van der Does
Info: Expositie: Moments before the flood. Oosteroever, Oostende,17 mei 2012 - 26 augustus 2012. www.carldekeyzer.com
Foto-onderschrift: Livorno, Italië Vrouwenpolder, Nederland Ancona, Italië Stonehaven, Verenigd Koninkrijk Costa da Caparica, Almada, Portugal 
Op dit artikel rust auteursrecht van NRC Handelsblad BV, respectievelijk van de oorspronkelijke auteur.

















donderdag 26 april 2012

Suffer in silence and Loosing very, very ... SECONDS OUT - faces of boxing Annemiek (Piek) Kock Photography



Seconds Out: Faces of Boxing - A fascinating book by Piek with an introduction by Erwin Olaf.
This book contains beautiful pictures of boxing by Piek (Annemieke Kock). Impressive portraits of boxers at their most vulnerable moment: in the corner with their trainer, inbetween rounds. Sharp, intimate pictures alternating with action shots. A unique book: "Boxing has never been documented this way"

Seconds Out: Faces of Boxing is a beautiful art book and already a collectors item. The photos show the phenomenon of boxing as more than just a sport and graphically it is beautifully designed. Besides the introduction by Erwin Olaf the book further contains an essay by author Jan van Bergen Mers and an interview with Lucia Rijker. The director of the most famous boxing gym in the world, Bruce Silverglade of Gleason's Gym, wrote a few lines for the book too.
In stilte lijden en heel, heel erg verliezen
Rosan Hollak
artikel artikel | Zaterdag 21-04-2012 | Sectie: Overig | Pagina: NH_NL01_014 | Rosan Hollak

Fotograaf Piek is gefascineerd door de totale onderwerping van lichaam aan geest die boksen is. In een boek brengt ze portretten van boksers samen die ze de afgelopen tien jaar maakte.


Doodmoe ben je. En toch moet je door. Weer een ronde. De kans dat je nog meer klappen krijgt, wordt alleen maar groter. Hoe gek ben je eigenlijk om in de ring te gaan staan? Redelijk geschift, maar ook heel moedig. In de jaren 40 was middengewicht Jake LaMotta zo'n toonbeeld van onverschrokkenheid. Buiten de ring had de Italiaans-Amerikaanse bokser, bijgenaamd The Bronx Bull, agressieve trekjes en hij sloeg geregeld zijn vrouw. Maar binnen de touwen vertoonde hij een ongekende durf en doorzettingsvermogen. Zijn grote opponent was Sugar Ray Robinson. In 1951, gedurende hun zesde en laatste bokswedstrijd, werd LaMotta door Robinson genadeloos te pakken genomen. Martin Scorses verfilmde die wedstrijd in Raging Bull. In zwart-witopnames zie je hoe LaMotta (Robert de Niro) in de touwen hangt, terwijl Robinson erop los beukt. LaMotta blijft staan tot de scheidsrechter uiteindelijk in de dertiende ronde een einde maakt aan het gevecht. You never got me down, Ray, is het enige wat hij nog kan uitbrengen. LaMotta gaf geen krimp, puur op wilskracht. Mind over matter.
Die totale onderwerping van het lichaam aan de geest is een aspect van het boksen dat fotograaf Piek (Annemieke Kock) al jaren fascineert. Tien jaar lang bezocht ze boksscholen en -zalen van Heerlen tot Purmerend tot Apeldoorn. Bij iedere wedstrijd stond ze met haar camera bovenop de ring. Wat haar intrigeerde was de strijd die de bokser, afgezien van met zijn tegenstander, met zichzelf moet voeren. Hoe ga je door als je al zo'n pijn hebt en bijna niet meer kan? zegt Piek. Terwijl je al stuk bent, moet je toch door naar de volgende ronde, ook al sta je 10-0 achter. En dan te bedenken dat een bokser dit alles moet doormaken voor een overvolle zaal, waar het publiek hem uitjouwt als hij te zwak is. Als je dan verliest, verlies je ook wel heel erg.
De zelfkastijding en de daarbij behorende gevoelens van angst, de strijd met het ego en de soms onderbewuste gevoelens van boetedoening, dat alles wilde Piek vastleggen. Meer dan 500 wedstrijden bezocht ze waar ze zowel mannelijke als vrouwelijke boksers fotografeerde: vechtend of zwetend in de ring, voor en na de wedstrijd, met en zonder trainer. Ze maakte een selectie van zo'n 80 portretten en een dozijn actiefoto's die ze heeft gebundeld in SECONDS OUT - faces of boxing.
Het resultaat is een boek met intense beelden. Vooral de portretten van de boksers op het moment van rust tussen twee rondes, hebben een bijna religieus karakter. Zoals het stille lijden van de bezwete bokser bij wie een klein straaltje bloed over de wang sijpelt. Of de man met gesloten ogen bij wie de trainer de wond op zijn voorhoofd probeert te dichten. Dat een bokswedstrijd soms een mystieke lading heeft, is vaker genoteerd. Joyce Carol Oates schreef in On boxing (1987): De verschrikkelijke stilte in de ring is de stilte van de natuur voordat de mens en de taal bestonden, toen alleen het fysieke wezen God was. En het is zichtbaar, in een enkel gebaar of gezichtsuitdrukking. Precies zo'n moment beschrijft Norman Mailer in een van de laatste scènes in When We Were Kings (1996). In deze documentaire, die verslag doet van de grote wedstrijd tussen Muhammad Ali en George Foreman in Zaïre (het huidige Congo), vertelt Mailer hoe hij, vooraan bij de ring gezeten, Ali na de eerste ronde tegen Foreman een uitdrukking op zijn gezicht ziet krijgen die hij nog nooit eerder heeft gezien. Het is de enige keer dat ik angst in zijn ogen zag, zegt Mailer. Ali leek in zichzelf te kijken en zei: dit is het moment waarop je hebt gewacht, dit is het moment.... Terwijl rouwdouwer Mailer het vertelt, schieten de tranen hem in de ogen. Hij weet dat hij het moment beschrijft waarop zijn grote held wankelt. Zelfs een grootheid als Ali kan twijfelen, net als ieder ander mens. En dat is even slikken.

De zelfkastijding, de angst, de strijd met het ego, dat alles wilde Piek vastleggen Annemieke Kock Piek (Annemieke Kock, Tilburg, 1968) studeerdefotografie aan de Koninklijke Academie voor Beeldende Kunsten in Den Haag. In 1993 werd ze vaste assistent bij fotograaf Erwin Olaf. Ze maakte de foto's voor de eerste cd's van Acda en de Munnik en fotografeert voor reclamebureaus en tijdschriften als Volkskrant Magazine, Nieuwe Revu en sQueeze. Daarnaast maakt ze theateraffiches.
Info: SECONDS OUT - faces of boxing. Uitg. Komma, 112 blz, euro 29,95
Foto-onderschrift: Mounir Toumi. Foto boven: Jean Louis Bryla
Persoon: Annemieke (Piek) Kock
Op dit artikel rust auteursrecht van NRC Handelsblad BV, respectievelijk van de oorspronkelijke auteur.








Suffer in silence and Loosing very, very ... SECONDS OUT - faces of boxing Annemiek (Piek) Kock Photography



Seconds Out: Faces of Boxing - A fascinating book by Piek with an introduction by Erwin Olaf.
This book contains beautiful pictures of boxing by Piek (Annemieke Kock). Impressive portraits of boxers at their most vulnerable moment: in the corner with their trainer, inbetween rounds. Sharp, intimate pictures alternating with action shots. A unique book: "Boxing has never been documented this way"

Seconds Out: Faces of Boxing is a beautiful art book and already a collectors item. The photos show the phenomenon of boxing as more than just a sport and graphically it is beautifully designed. Besides the introduction by Erwin Olaf the book further contains an essay by author Jan van Bergen Mers and an interview with Lucia Rijker. The director of the most famous boxing gym in the world, Bruce Silverglade of Gleason's Gym, wrote a few lines for the book too.
In stilte lijden en heel, heel erg verliezen
Rosan Hollak
artikel artikel | Zaterdag 21-04-2012 | Sectie: Overig | Pagina: NH_NL01_014 | Rosan Hollak

Fotograaf Piek is gefascineerd door de totale onderwerping van lichaam aan geest die boksen is. In een boek brengt ze portretten van boksers samen die ze de afgelopen tien jaar maakte.


Doodmoe ben je. En toch moet je door. Weer een ronde. De kans dat je nog meer klappen krijgt, wordt alleen maar groter. Hoe gek ben je eigenlijk om in de ring te gaan staan? Redelijk geschift, maar ook heel moedig. In de jaren 40 was middengewicht Jake LaMotta zo'n toonbeeld van onverschrokkenheid. Buiten de ring had de Italiaans-Amerikaanse bokser, bijgenaamd The Bronx Bull, agressieve trekjes en hij sloeg geregeld zijn vrouw. Maar binnen de touwen vertoonde hij een ongekende durf en doorzettingsvermogen. Zijn grote opponent was Sugar Ray Robinson. In 1951, gedurende hun zesde en laatste bokswedstrijd, werd LaMotta door Robinson genadeloos te pakken genomen. Martin Scorses verfilmde die wedstrijd in Raging Bull. In zwart-witopnames zie je hoe LaMotta (Robert de Niro) in de touwen hangt, terwijl Robinson erop los beukt. LaMotta blijft staan tot de scheidsrechter uiteindelijk in de dertiende ronde een einde maakt aan het gevecht. You never got me down, Ray, is het enige wat hij nog kan uitbrengen. LaMotta gaf geen krimp, puur op wilskracht. Mind over matter.
Die totale onderwerping van het lichaam aan de geest is een aspect van het boksen dat fotograaf Piek (Annemieke Kock) al jaren fascineert. Tien jaar lang bezocht ze boksscholen en -zalen van Heerlen tot Purmerend tot Apeldoorn. Bij iedere wedstrijd stond ze met haar camera bovenop de ring. Wat haar intrigeerde was de strijd die de bokser, afgezien van met zijn tegenstander, met zichzelf moet voeren. Hoe ga je door als je al zo'n pijn hebt en bijna niet meer kan? zegt Piek. Terwijl je al stuk bent, moet je toch door naar de volgende ronde, ook al sta je 10-0 achter. En dan te bedenken dat een bokser dit alles moet doormaken voor een overvolle zaal, waar het publiek hem uitjouwt als hij te zwak is. Als je dan verliest, verlies je ook wel heel erg.
De zelfkastijding en de daarbij behorende gevoelens van angst, de strijd met het ego en de soms onderbewuste gevoelens van boetedoening, dat alles wilde Piek vastleggen. Meer dan 500 wedstrijden bezocht ze waar ze zowel mannelijke als vrouwelijke boksers fotografeerde: vechtend of zwetend in de ring, voor en na de wedstrijd, met en zonder trainer. Ze maakte een selectie van zo'n 80 portretten en een dozijn actiefoto's die ze heeft gebundeld in SECONDS OUT - faces of boxing.
Het resultaat is een boek met intense beelden. Vooral de portretten van de boksers op het moment van rust tussen twee rondes, hebben een bijna religieus karakter. Zoals het stille lijden van de bezwete bokser bij wie een klein straaltje bloed over de wang sijpelt. Of de man met gesloten ogen bij wie de trainer de wond op zijn voorhoofd probeert te dichten. Dat een bokswedstrijd soms een mystieke lading heeft, is vaker genoteerd. Joyce Carol Oates schreef in On boxing (1987): De verschrikkelijke stilte in de ring is de stilte van de natuur voordat de mens en de taal bestonden, toen alleen het fysieke wezen God was. En het is zichtbaar, in een enkel gebaar of gezichtsuitdrukking. Precies zo'n moment beschrijft Norman Mailer in een van de laatste scènes in When We Were Kings (1996). In deze documentaire, die verslag doet van de grote wedstrijd tussen Muhammad Ali en George Foreman in Zaïre (het huidige Congo), vertelt Mailer hoe hij, vooraan bij de ring gezeten, Ali na de eerste ronde tegen Foreman een uitdrukking op zijn gezicht ziet krijgen die hij nog nooit eerder heeft gezien. Het is de enige keer dat ik angst in zijn ogen zag, zegt Mailer. Ali leek in zichzelf te kijken en zei: dit is het moment waarop je hebt gewacht, dit is het moment.... Terwijl rouwdouwer Mailer het vertelt, schieten de tranen hem in de ogen. Hij weet dat hij het moment beschrijft waarop zijn grote held wankelt. Zelfs een grootheid als Ali kan twijfelen, net als ieder ander mens. En dat is even slikken.

De zelfkastijding, de angst, de strijd met het ego, dat alles wilde Piek vastleggen Annemieke Kock Piek (Annemieke Kock, Tilburg, 1968) studeerdefotografie aan de Koninklijke Academie voor Beeldende Kunsten in Den Haag. In 1993 werd ze vaste assistent bij fotograaf Erwin Olaf. Ze maakte de foto's voor de eerste cd's van Acda en de Munnik en fotografeert voor reclamebureaus en tijdschriften als Volkskrant Magazine, Nieuwe Revu en sQueeze. Daarnaast maakt ze theateraffiches.
Info: SECONDS OUT - faces of boxing. Uitg. Komma, 112 blz, euro 29,95
Foto-onderschrift: Mounir Toumi. Foto boven: Jean Louis Bryla
Persoon: Annemieke (Piek) Kock
Op dit artikel rust auteursrecht van NRC Handelsblad BV, respectievelijk van de oorspronkelijke auteur.








maandag 23 april 2012

Carnival in Helmond Martin Parr Martijn van de Griendt Photography



The  Facebook Problem
“I am in Helmond, in southern Holland shooting photos of the Carnival for the Museum here, as part of a show later this year.
Carnival, by nature means lots of parties and of course copious drinking. The more drink is taken, the bigger the “Facebook Problem” becomes. You walk into a crowded bar or party, lift your camera and everyone in front of you starts posing and smiling, producing the kind of image in the past associated with the social pages in magazines, but now the stock that fills up Facebook. I sometimes take great delight in telling people that I have no interest in photographing them. This is not quite true, as I would not have halted in front of them had I not seen something that caught my eye. Sometimes people get quite angry at this rejection, although the image is unlikely to disappear, as they have probably been photographed many times already that night on countless mobile phones. The problem is made worse when fancy dress is involved, as this means you have to be recorded even more than for a normal party. Carnival in Holland is fancy dress plus.
This problem gets worse when people are younger, for once you get into middle age the backdrop activity of constantly shooting everyone, everywhere diminishes. Young people need to fill their Facebook pages with ever more photos of them having a good time, with virtually everybody they know.
So what can you do to get round this? You can try waiting until people lose interest or you could shoot the picture, just to delete it later. Sometimes I even try and explain I don’t want posing. It is funny that often no-one ever asks how they can access the photos. The ritual is complete; they have been recognised as officially having a good time. Not having everyone looking at you in these situations is a major achievement.
Every month something like 6 billion photos are loaded onto Facebook. If you glance through some of these, the majority
fit into the same pattern. Last New Year’s Eve, 750 million photos were posted in one night alone. Why do we need all these photos?  Is it the inherent insecurity we all have? Can you imagine, for example visiting somewhere like a tourist honeypot without this being recorded? Not all aspects of the Facebook trend are entirely negative: with the explosion of phones with cameras and photo sharing sites like Flikr the interest in photography is growing. It is, after all, the greatest democratic art form of our time. In past times people collected autographs, souvenirs, or perhaps programmes. Now the only currency is a yet another smiling photo.” Martin Parr

See for more Martin Parr ....

MARTIN PARR SHOOTS FOR DIESEL IN PONY STEP MAGAZINE &


With a critical eye and a good sense of humor, the British Martin Parr (1952) documents human behaviour in our mass culture society. While his colourful photographs at times exaggerate certain situations, they strongly reflect on a modern western society in which mass consumption, mass tourism and fastfood reign. His images are therefore recognisable, and bring a sense of self awareness. Martin Parr is in fact an anthropoligist, as he is constantly investigating the core of human beings and their incentives to act in certain ways. He joined Magnum in 1994, continuing his documentation of modern society.
Parr’s earliest photographs featured in this exhibition are from 1983 – the year in which he made the leap from black & white to colour photography. The exhibition will include 200 photographs from eleven of his series, representing his extensive oeuvre of colour photographs. Noteworthy is that his most recent series, “Carnaval in Helmond”, was shot over a four-day period in the Dutch city during carnaval this year.


Photographer Martin Parr is commissioned by the 'Gemeentemuseum Helmond' to take pictures of the annual carnival in Helmond, a small, provincial town in the south of the Netherlands.. Martijn van de Griendt made a little film about Martin Parr in Helmond.


Get Microsoft Silverlight
Bekijk de video in andere formaten.












zaterdag 21 april 2012

Los Angeles Portraits Beach Boy Brian Wilson Dana Lixenberg Photography


Jessica Durlacher en Leon de Winter zijn samen gastredacteur van de komende editie van het magazine DeLUXE, dat aanstaande zaterdag 21 april verschijnt als bijlage bij NRC Weekend. Durlacher kennen we van de boeken Emoticon en De Held, waarvoor ze vorig jaar de Opzij Literatuurprijs won. Haar echtgenoot Leon de Winter schreef bestsellers als Zoeken Naar Eileen W., Kaplan en Het Recht Op Terugkeer, dat hem in 2008 een nominatie voor de AKO Literatuurprijs opleverde.
Jessica Durlacher en Leon de Winter zijn samen gastredacteur van de komende editie van het magazine DeLUXE, dat aanstaande zaterdag 21 april verschijnt als bijlage bij NRC Weekend. Het schrijversechtpaar behoeft eigenlijk nauwelijks introductie. Durlacher kennen we van de boeken Emoticon en De Held, waarvoor ze vorig jaar de Opzij Literatuurprijs won. Haar echtgenoot Leon de Winter schreef bestsellers als Zoeken Naar Eileen W., Kaplan en Het Recht Op Terugkeer, dat hem in 2008 een nominatie voor de AKO Literatuurprijs opleverde.
Uiteraard staat in deze editie van DeLUXE een uitgebreid interview met de twee. Ook reisde het echtpaar samen met NRC Weekend af naar Los Angeles, de Amerikaanse stad die beiden zo fascineert en waar zij jarenlang woonden. “Een theater waar iedereen mee mag doen”, noemt Leon de Winter het.
In de vijfde editie van DeLUXE trekt daarom een allegaartje aan inwoners van de stad der immigranten voorbij. Zoals actrice Rose McGowan (Paige uit Charmed) en pornoster Mikayla Mendez. Maar bijvoorbeeld ook Beach Boy Brian Wilson wordt geportretteerd, terwijl De Winter de lezer meevoert over Mulholland Drive. Het grootste deel van de foto’s in deze vijfde DeLUXE is gemaakt door de Nederlandse fotografe Dana Lixenberg, die al jaren in New York woont.
“Met deze auteurs en deze fotografe hebben we echt het mooiste dat tekst en beeld kunnen bieden met elkaar verenigd”, zegt uitgever Hans Nijenhuis. “Zo is DeLUXE echt het snoepje van deze maand.”, zegt uitgever Hans Nijenhuis. 
Over DeLUXE
DeLUXE verschijnt dit jaar 6 keer, 3 keer in het voorjaar en 3 maal in het najaar als magazine bij NRC Weekend. Elke editie van DeLUXE heeft een eigen centraal thema en wordt gemaakt met een gastredacteur, die een absolute expert is op dat specifieke gebied. De eerste vier edities hadden de thema’s Mode, met gastredacteur ontwerper Dries van Noten, Architectuur & Wonen met architect Rem Koolhaas, Feestdagen met sopraan Eva Marie Westbroek en Mode met de Brits-Cypriotische modeontwerper Hussein Chalayan. DeLUXE onderscheidt zich door de inhoud en de benadering van lifestyle thema’s, maar ook door het opvallend grote formaat.